in

Sürekli Haberleri Dinlemek Ruhumuzu Nasıl Etkiler?

Sürekli Haberleri Dinlemek Ruhumuzu Nasıl Etkiler? Bugünlerde haberlere uyanmak, bir toz bulutunun içine dalmış gibi hissedilebilir. Aniden, etrafımızdaki hava bulanık, güvensiz, boğucu ve gezinmesi zor geliyor. Her manşetle birlikte başka bir ekşi kafa karışıklığı, sürekli bir umutsuzluk rüzgarı ya da aşırı güçlü bir endişe dalgası geliyor. Ve manşetler her gün değişebilse de, tekrar tekrar bunalmış veya yenilmiş olma hissi değişmez.

En karanlık güncel olaylarımız karşısında küçük veya güvensiz hissetmek kolaydır. Bu çaresiz olma ya da gücümüzün bir şekilde elimizden alınması duygusu, bir insanın dayanabileceği en kötü durumlardan biridir. Dış güçler, ister doğal bir afet, ister hayal edilemez bir şiddet eylemi, sağlığımıza yönelik bir tehdit, isterse bir kişinin çektiği acıların herhangi bir yönü olsun, büyük dünya olaylarını belirlediğinde, en derin ve en insani savunmasızlığımıza dokunur.

Peki, bununla nasıl başa çıkacağız? Sadece kendimiz ve sevdiklerimiz için değil, aynı zamanda bizim için en önemli olan topluluklar ve davalar için ortaya çıkabilmek için zihinsel sağlığımıza nasıl dikkat edebiliriz? Çevremizdeki dünyada bizi daha güçlü yapan bir kişisel güç duygusunu nasıl geri kazanabiliriz?

Sürekli Haberleri Dinlemek Ruhumuzu Nasıl Etkiler?

1. Sakin Olun

Bir olay tarafından tetiklendiğimizi hissettiğimizde, kortizol seviyelerimiz muhtemelen fırlar. İşler kontrolümüz dışında göründüğü için sinir sistemimizi sakinleştirmek zor olabilir. Bir şeyler yapmamız gereken bir sorunu görmezden geldiğimizden korktuğumuz için “sakinleşmeye” çalışmaktan suçluluk bile duyabiliriz.

Gerçek şu ki, adrenalinimiz harekete geçmek için yakıt olsa da (daha sonraları hakkında daha fazla bilgi), belirli bir anda içine düştüğümüz o ani savaş ya da uçuş modu bize zihinsel ve fiziksel olarak zarar verebilir. Ve gerçekten kötüye gittiğinde, sorunla uğraşmak yerine kaçmamıza yardımcı olacak uyuşturucu ajanlar veya dikkat dağıtıcı şeyler bile arayabiliriz.

Direncimizi geliştirmek için, kendi içimizde sakinleşmeyi öğrenerek başlamalıyız. Deneyebileceğimiz basit ve acil bir teknik, 4-7-8 nefes alma, dört saniye boyunca burnumuzdan nefes aldığımız, yedi saniye nefesimizi tuttuğumuz ve sekiz saniye boyunca ağzımızdan nefes verdiğimiz bir uygulamadır. Bu kalıbı beş kez tekrarlamak sinir sistemimizi sakinleştirebilir. Sakinleşmenin diğer yararlı yolları arasında, bir ayağınızı kaldırdığınızda diğer ayağınızı indirdiğiniz yürüyüş gibi öngörülebilir ve ritmik aktiviteler yer alır. Doğaya bağlanmak da yardımcı olabilir.

2. Tepkinizi Anlamlandırın

Sürekli haberleri dinlemek, kendi içinde travmatik hissettirebilir ya da bizi daha derin bir duygusal düzeyde tetikleyebilir. YAĞMUR Yaklaşımı, psikologlar Jack Kornfield ve Tara Brach tarafından insanların duygusal olarak sarsıldığımızı hissettiğimiz zamanları anlamalarına ve çözülmemiş travmaları anlamlandırmalarına yardımcı olmak için öğretilen bir yöntemdir. RAIN’in adımları şunlardır:

  1. Ezici duyguyu veya travmayı veya kaybı yeniden tanıyın
  2. Bunun gerçekleştiğini ve çözülmeyebileceğini kabul edin/İzin verin/Kabul edin, ancak duygu geçecek
  3. Geçmiş ve şimdiki yaşamınızdaki deneyimin doğasını araştırıyorum. Duygularla otururken ortaya çıkan herhangi bir duyum, görüntü, duygu veya düşünce var mı?
  4. Deneyimle özdeşleşme yok, yani olanlarla aşırı özdeşleşmememiz ve o olayın bizi tanımlamasına izin vermemiz

Sürekli haberlerde gördüğümüz, rahatsız edici güncel olaylar, eski veya çözülmemiş duyguları harekete geçirebilir. Bu bağlantıları yapmak ve deneyimi YAĞMUR adımlarında işlemek, güçsüz kalmamamıza veya karanlık bir yola taşınmamamıza yardımcı olabilir. Bunun yerine, onları anlamlandırırken ve nihayetinde ilerlerken duyguları kabul edip hissedebiliriz.

3. Hissettiğinizin Farkında Olun

Kötü şeyler olduğunda, sakin kalmak ve devam etmek için büyük bir baskı vardır. Normal rutinimize “devam etmek” ne kadar garip gelse de – bulaşık makinesini boşaltmak, çocuklarımıza kahvaltı hazırlamak, işe odaklanmak ya da sosyal medyada doom yapmamak – hepimiz gün içinde hareket etmeye devam etmek zorundayız. Yine de, bastırdığımızda ve duygularımızla yüzleşmeyi başaramadığımızda, bizi takip etmenin bir yolu var.

Sahip olduğumuz duygu ne olursa olsun, öfke, keder, korku veya üzüntü olsun, kendimize onları hissetmek için zaman ve alan vermeliyiz. Üzerimizi yıkan bir dalga gibi, duygularımız yükselirken güçlü ve baskın hissedebilir, ancak onları tamamen hissettiğimizde, yatışabilir ve tekrar denize yerleşebilirler. Duygularımızdan kaçınmak, hayatımıza yayılan her türlü yan etkiye yol açarken, acımızı hissetmek aslında bizi yeniden şarj edilmiş, canlanmış ve güçlenmiş hissetmemize neden olabilir.

Duygularımızı hissetmek, bize acı veren şeylere kafa yormaktan veya takıntı yapmaktan çok farklıdır. Bu, doğal dalgaların üzerimizi yıkamasına izin vermek ve ardından gelebilecek sakinliği kabul etmekle ilgilidir. Bu sakinlik durumuna ulaşamıyorsak ve duygularımız sürekli üzerimize çöküyormuş gibi hissediyorsa, bu bir terapistten yardım ve destek almanın bir işareti olabilir.

 4. Öz-Merhamet Uygulayın

Birçoğumuz acı verici bir şeyle karşılaştığımızda kendimize dönme eğilimindeyiz. Kendimize tekrar tekrar kötü hissetmeyi hatırlatarak kendimizi suçlu hissedebilir veya zalim olmanın bir yolunu bulabiliriz. Güçsüzlük duygularını pekiştiren umutsuz senaryolarla kendi kafalarımızı doldurabiliriz.

Bu tuzaklara düşmek yerine kendimizi öz-şefkat pratiğine adamalıyız. Dr. Kristin Neff, öz-şefkatin üç ilkesini, öz-yargıya karşı öz şefkat, düşünce ve duygularla özdeşleşme yerine dikkat ve izolasyona karşı ortak insanlık olarak tanımlar.

  • Kendine şefkat

Zor zamanlar yaşadığımızda, birincil hedefimiz kendimize aynı şeyi yaşayan bir arkadaş gibi davranmak olmalıdır. Kendimiz için empati kurmalı ve yaşadıklarımızın gerçekten zor olduğunu kabul etmeliyiz.

  • Farkındalık

Savaş ya da kaç moduna girdiğimizde, tepkimize dikkatli bir şekilde yaklaşabiliriz. Düşündüğümüz ve hissettiğimiz her şeyin yolunda olduğunu kabul edebiliriz. Yine de, bir dağın üzerinden geçen bulutları izlemek gibi, sahip olduğumuz her düşünce ve duyguya kapılıp gitmek zorunda değiliz.

  • Paylaşım

Karşılaştığımız şeylerin çoğu, yalnız yüzleşmiyoruz. Bu, özellikle milyonlarca insana ulaşan ve onları etkileyen hikayeler için geçerlidir. Trajik bir halka açık olay meydana geldiğinde, bizim gibi hisseden çok fazla insan var. Paylaşılan insan deneyimine bağlanmak, öz-şefkatin temel bir parçasıdır. Diğerleri bizden önce olduğumuz yerdeydi ve diğerleri şimdi bizimle. Her ne kadar emsalsiz görünse de, etrafımız hala bu deneyimi paylaşan ve değişim yaratma iradesine sahip insanlarla çevrili.

5. Sosyal Çevrenizi Oluşturun

Güçsüz hissetmenin bir parçası da yalnız hissetmektir. Bir olaydan olumsuz etkilendiğimizde, pek çok insan da bizim gibi olur. Ekibimizi bulmak, hissettiklerimiz hakkında konuşabileceğimiz, işbirliği yapabileceğimiz ve birlikte harekete geçebileceğimiz birini içeren destekleyici bir ağ oluşturmak anlamına gelir.

Ekibimizi oluşturmak, bir kişisel koruma ve kamu etkinliği eylemidir. İnişleri ve çıkışları bizimle birlikte yaşayacak birinin olması, bizi gürültüden boğuluyormuş gibi hissetmekten alıkoymanın anahtarıdır. Ne hissettiğimizi hissetmemize izin verecek, aynı zamanda moralimiz bozulduğunda bizi yükseltecek ve aynısını başka biri için yapmaktan iyi hissedecek birine ihtiyacımız var.

 6. Harekete Geçin.

Bir ekip oluşturmanın bir kısmı, bizim için önemli olan şeyler üzerinde harekete geçmekten gelir. Kendileri için önemli olan davaları savunmak için gönüllü olma veya başkalarıyla birlikte katılma fırsatlarına bağlanarak muazzam bir rahatlama yaşayan ve derinden enerjilenen kaç kişiyle konuştuğumu size anlatamam. Küçük eylemlerin bile zihinsel sağlığımız üzerinde büyük bir etkisi olabilir.

Hayal kırıklığımızı harekete geçirmekten daha iyi bir yer yoktur. Bizimle rezonansa giren kuruluşları bulmak, bizim için önemli olan şeylere bağlı kalmamıza yardımcı olur. Adrenalinimiz için bir çıkış noktası ve hissettiklerimizle uyumlu adımlar atmamız için bir araç sağlar. Dahil olma yolunda mutlaka inişler ve çıkışlar olacaktır, ancak bu iniş çıkışları başkalarıyla birlikte yaşıyoruz. Bir topluluk duygusu inşa ediyoruz. Hedeflere yaklaşmak, genellikle moralimizi bozmuş ve kopuk hissetmemize neden olan bir dünyada bizi umutlu ve bağlı tutar.

Kişisel gücümüze dokunmak, bizi insanların neler yapabileceğine dair daha büyük ve daha güçlü bir kavrama bağlar. Bu, umudumuzu kaybetmememiz gereken bir şey. Her gün, her birimiz travmayı şu ya da bu biçimde işlemeye çağrılıyoruz. Kendimizle öz-şefkatle buluşarak, bir ekip oluşturarak ve değerlerimizle uyumlu eylemlerde bulunarak, zorlukların üstesinden değerli yollarla geliyoruz. Kendi refahımızı geliştiririz ve başkalarına bir umut ve şefkat duygusu veririz. Bu, yapabileceğimiz tek şey gibi gelebilir, ancak aynı zamanda her şeyin yapılabileceği tek temel budur. Haberlerdeki her anlatıyı kontrol edemeyiz. Yapabileceğimiz şey kendimize karşı nazik olmak, hissettiklerimizi onurlandırmak ve değer verdiğimiz şeyler için savaşmaya devam etmektir.

Puan Ver

Yazar Berrin ÖZ

Psikolojik Uzman yazar, Morpencere morpencere haberleri kuruluşunda genel yayın yönetmeni ve editör olarak görev almaktadır. Sağlık ve Yaşam konularında meraklı yazar, bilgi ve deneyimini morpencere.com okurları ile paylaşıyor. Yazar 28 yaşında ve evli.
Mail: berrin.oz@morpencere.com

Kendimden Nefret Ediyorum Duygusu ile Nasıl Başa Çıkılır?

Kendimden Nefret Ediyorum Duygusu ile Nasıl Başa Çıkılır?

Yemekle İlişkinizi Değiştirebilecek Üç Soru